Przygotowanie produkcji, nazywane też często planowaniem zadań roboczych, jest działaniem łączącym konstruowanie (CAD) i właściwe wytwarzanie. Działania związane z przygotowaniem produkcji, prowadzane przy pomocy komputerów z wykorzystaniem odpowiedniego oprogramowania, określane są skrótem CAP (Computer Aided Planing).

Do najważniejszych zadań przygotowania produkcji należą:

  • technologicznie uzasadnione modyfikacje konstrukcyjne produktu,
  • opracowanie planów zadań obróbczych części składowych,
  • opracowanie planów zadań montażowych zespołów i produktu,
  • opracowanie planów zadań kontroli jakości,
  • oprogramowanie maszyn NC i urządzeń manipulacyjnych,
  • opracowanie planów przygotowania narzędzi i przyrządów produkcyjnych.

Dane dotyczące geometrii oraz listy części, konieczne dla przygotowania procesu technologicznego, pobierane są z systemu CAD. Na podstawie tych danych generowane są polecenia i instrukcje istotne dla procesów wytwarzania i montażu produktu. Stąd wynikają plany obróbki, montażu, wykorzystania przyrządów warsztatowych i kontroli jakości.

Kolejnym ważnym zadaniem CAP jest przygotowanie modyfikacji stanowisk produkcyjnych w przypadku zmian terminarza lub też mocy produkcyjnych, a co za tym idzie - zmian w sposobie i kolejności wytwarzania. Pomocny w tym zakresie może okazać się system planowania i kierowania produkcją (PKP), wspierający przygotowanie produkcji. Informacje potrzebne do działań związanych z planowaniem muszą być przechowywane jako pliki komputerowe z zapewnionym szybkim i odpowiednim dostępem.

Celowym jest podział tych danych na poszczególne obszary funkcjonalne, w tym na:

  • dane dotyczące obrabiarek,
  • dane dotyczące narzędzi,
  • dane dotyczące przyrządów mocujących,
  • dane dotyczące warunków obróbki,
  • dane dotyczące przyrządów pomiarowych.

Już w początkach rozwoju techniki NC programy dla maszyn numerycznie sterowanych były przygotowywał w oddaleniu od stanowisk i linii produkcyjnych w ramach przygotowania procesu produkcyjnego. W zależności od złożoności konstrukcyjnej części obrabianych obrabiarki programowano bądź ręcznie (DIN 66025; odpowiednik polski PN-93/M-42030), bądź maszynowo (ze wspomaganiem komputerowym). Szybki postęp w dziedzinie mikroelektroniki spowodował opracowanie sterowania CNC połączonego magistralą danych z komputerem nadrzędnym (tryb DNC). Od lat siedemdziesiątych zwiększa się ciągle zastosowanie komputerów w pracach rozwojowych i konstrukcyjnych (systemy CAD). Łącząc inżynierskie czynności w obszarze zarówno CAD, jak i CAP jako wstępne przygotowanie produkcji, mówi się o CAE (Computer Aided Engineering). Połączenie wreszcie obszarów komputerowo wspartego konstruowania, przygotowania produkcji i właściwego wytwarzania traktuje się jako rdzeń systemu CIM (Computer Integrated Manufacturing) i określa jako CAD/CAM.