Falistością powierzchni nazywa się zbiór okresowo powtarzających się nierówności charakteryzujących się tym, że stosunek odległości między sąsiednimi wierzchołkami nierówności do ich wysokości równy jest co najmniej 40.

Dopuszczalną falistość powierzchni określa się na rysunku - w razie potrzeby - przez dopisanie z prawej strony oznaczenia chropowatości, oznaczenia falistości, skłądającego się z symbolu Wz i liczbowej wartości największej dopuszczalnej falistości. Jeżeli trzeba określić również najmniejszą dopuszczalną falistość, to należy podać na rysunku obie wartości Wz analogicznie do dwugranicznego określania chropowatości powierzchni.

Wartości liczbowe wysokości falistości Wz w µm
0,04 0,05 0,065 0,08 0,1 0,2 0,4 0,8
1,6 3,2 6,3 12,5 25 50 100 200

Oznaczenie falistości może być uzupełnione dodatkowo przez podanie średniego odstępu falistości Sw. Wartość Sw podaje się za wartością parametru Wz, łącząc obie liczby znakiem mnożenia.