Kład jest to zarys figury płaskiej leżącej w płąszczyźnie poprzecznego przekroju przedmiotu, obrócony wraz z tą płąszczyzną o 90º i połaożony na widoku przedmiotu (kład miejscowy), lub poza jego zarysem (kład przesunięty). Kierunek obrotu płaszczyzny przekroju wraz z kładem powinien być zgodny z kierunkiem patrzenia na przedmiot od strony prawej lub od dołu, a więc płaszczyznę należy obracać w lewo lub do góry, w zależności od jego położenia.

Kłady miejscowe wolno rysować tylko wtedy, gdy nie zaciemniają rysunku. Rysuje się je liniami cienkimi, zaś kłady przesunięte - liniami grubymi, jak zwykłe rzuty. Jeżeli płaszczyna przekroju przechodzi przez oś otworu walcowego lub stożkowego, to kład uzupełnia się widokiem krawędzi otworów leżących za płaszczyzną przekroju. We wszystkich innych przypadkach, w których kład składałby się z dwóch lub więcej części oddzielonych, należy rysować nie kład, lecz przekrój.

Jeżeli kład jest przesunięty wzdłuż śladu płaszczyzny przekroju, to nie oznacza się go w ogóle, inne zaś kłady przesunięte, jeśli kierunek rzutowania może budzić wątpliwości, należy oznaczać strzałkami wskazującymi kierunek rzutowania kładu.