Położenie płaszczyzn przekroju zaznacza się w rzucie na płaszczyznę do niej prostopadłą dwiema krótkimi, grubymi kreskami, nie przecinającymi zewnętrznego zarysu przedmiotu oraz strzałkami wskazującymi kierunek rzutowania przekroju, umieszczonymi w odległości 2 - 3 mm od zewnętrznych końców grubych kresek. Płaszczyznę przekroju oznacza się dwiema jednakowymi wielkimi literami, które pisze się obok strzałek, a nad rzutem przekroju powtarza się te litery, rozdzielając je poziomą kreską.
Gdy na rysunku jest więcej niż jeden przekrój, to oznacza się je kolejnymi wielkimi literami alfabetu łacińskiego z wyjątkiem liter: I, O, R, Q, X. W razie gdy ilość przkrojów przekracza ilość liter w alfabecie, stosuje się litery z cyframi, np. A1 - A1, B1 - B1.

Na przekrojach złożonych (stopniowych i łamanych) krótkimi kreskami oznacza się również miejsca załamania płaszczyzny przekroju i powtarza się w tych miejsca, w razie koniecności, literę płaszczyzny przekroju.

Gdy przekrój znajduje się na tym samym arkuszu co rzut, na którym oznaczono położenie płaszczyzny przekroju, i narysowany jest zgodnie z metodą rzutowania E, to można:

  • pominąć oznaczenie literowe przekroju,
  • pominąć strzałki,

a gdy z rysunku widać wyraźnie, w którym miejscu przedmiotu przekrój został wykonany, można w ogóle nie zaznaczać płaszczyzny przekroju.

Jednakowe przekroje tego samego przedmiotu oznacza się jednakowymi literami i rysuje się tylko jeden z nich.

Pola przekroju tj. obszary, w których płąszczyzna przekroju przecina materiał, kreskuje się liniami cienkimi.
Linie kreskowania powinny być nachylone pod kątem 45º do linii zarysu przekroju, do jego osi lub do poziomu. przekroje zgięte można kreskować pod kątem 30º, a gdy są długie i wąskie można je kreskować tylko przy końcach i w pobliży ewentualnych otworów, zaś przekroje i kłady jeszcze węższe można zaczernić, pozostawiając między zaczernionymi przekrojami prześwit.

Podziałka kreskowania (odległość między sąsiednimi kreskami) zależy od wielkości kreskowanego pola i może wynosić od 0,5 mm dla bardzo małych pól do 5 mm dla pól dużych. Jeżeli pola tego samego przekroju lub kilku przekrojów tego samego przedmiotu różnią się wielkością, to podziałkę kreskowania.

Kreskowanie dwóch lub więcej pól przekroju na jednym rzucie powinno przebiegać wzdłuż tych samych lini prostych, natomiast kreskowanie dwóch stykających się półprzekrojów powinno być przesunięte o pół podziałki.

Kreskowanie przekrojów tego samego przedmiotu w różnych rzutach powinno mieć jednakowy kierunek i podziałkę.

Na rysunkach złożeniowych kreskowanie przekrojów stykających się ze sobą części powinno się różnić kierunkiem a gdy to jest nie możliwe tylko podziałką.

Kreskowanie każdej z dwóch części przedmiotów dwudzielnych powinno mieć odwrotne kierunki i jednakowe podziałki.

Jeżeli pole kreskowe jest bardzo duże, to można je zakreskować tylko w pobliżu zarysu.

W razie potrzeby rozróżnienia materiałów przy kreskowaniu przekrojów na rysunkach złożeniowych, należy posługiwać się rodzajami kreskowania przypisanymi dla danego materiału.