Do opisywania rysunków technicznych maszynowych stosuje sięn głównie pismo pocyłe zwykłe. Pismo to oparte jest na siatce rombowej o wysokości s równej grubości linii liter, cyfr i znaków. Kąt nachylenia siatki względem pionu wynosi 15°. Wysokość h pisma i jednocześnie wielkich liter i cyfr pisma zwykłego wynosi 14s, zaś małych liter (bez lasek w górę i w dół) 10s. Odstępy między literami oraz cyframi powinny być równe 2s dla liter i cyfr, których sąsiednie linie są równoległe, w pozostałych przypadkach 1s. Minimalny odstęp między wyrazami lub liczbami powinien wynosić 6s, a gdy wyrazy odziela znak interpunkcyjny to minimalnym odstępem jest odległość pomiędzy tym znakiem a następnym wyrazem.

Normalne wysokości pisma wynoszą 2,5; 3,5; 5; 7; 10; 14 i 20 mm.

Zalecane wysokości pisma w zależności od formatu rysunku w mm
format arkusza wysokość pisma h w napisach wysokość pisma h w wymiarowaniu i uwagach
głównych pomocniczych podrzędnych
A0 i większe 14 i 10 10 i 7 7 i 5 5 i 3,5
A1 i A2 10 i 7 7 i 5 5 i 3,5 3,5 i 2,5
A3 i A4 7 i 5 5 i 3,5 3,5 i 2,5 3,5 i 2,5

Rzadziej stosowane pismo pochyłe szerokie ma następujące wymiary: wysokość wielkich liter i cyfr 10s, wysokość małych liter 7s, odstępy między literami, cyframi i wyrazami - jak dla pisma zwykłego, minimalna podziałka wierszy 14s.

Oprócz pisma pochyłego znormalizowane jest pismo proste, oparte na siatce kwadratowej o boku s. Pismo to w rysunku maszynowym jest stosowane tylko w oznaczeniach błędów kształtu i położenia oraz do opisywania i wymiarowania rysunków przy użyciu maszyn piszących, zaś w niektórych dziedzinach techniki (budownictwo, architektóra) jest podstawowym rodzajem pisma.

Litery i cyfry pisane jako ułamki, wykładniki potęg, odchyłki graniczne, indeksy itp. należy w zasadzie pisać pismem tego samego rodzaju mniejszym o jedną wielkość od przyjętej wysokości pisma.