Podziałką rysunkową nazywa się stosunek liczbowy wymiarów liniowych przedstawionych na rysunku do odpowiednich rzeczywistych wymiarów liniowych rysowanego przedmiotu.

W rysunku maszynowym stosuje się następujące podziałki:

  • powiększające - 100:1, 50:1, 20:1, 10:1, 5:1, 2:1
  • naturalną - 1:1
  • zmniejszające - 1:2, (1:2,5), 1:5, 1:10, (1:15), 1:20, (1:25), 1:50, 1:100, 1:200, (1:250), 1:500

Rozróżnia się podziałkę główną, w której wykonana jest większość rzutów lub rysunków na arkuszu, i podziałki pomocnicze, w których zostały wykonane pewne szczegóły rysunków - zwykle w powiększeniu. Podziałkę główną wpisuje się w odpowiednie pole w tabliczce rysunkowej, natomiast podziałki pomocnicze umieszcza się nad odpowiednimi rzutami cząstkowymi szczegułów przedmiotu, przy czym można je poprzedzać literą M.

Gdy przedmiot rysuje się w powiększeniu, w celu łatwiejszego zorientowania się co do jego rzeczywistej wielkości można obok zasadniczego rysunku narysować ten sam przedmiot w podziałce 1:1 cienkimi liniami, bez wymiarów.

Rysunki do książek technicznych, katalogów i innych materiałów informacyjnych oraz kopie rysunków otrzynywane metodą mikrofilmowania itp. mogą mieć inne podziałki niż wymienione wyżej.