Wymiary powinny być w zasadzie tak rozmieszczone, żeby jak najwięcej z nich można było odczytać patrząc na rysunek od dołu lub od prawej strony. Należy unikać umieszczania wymiarów w obszarach zakreskowanych. Jerzeli jest to konieczne, to liczbę wymiarową pisze się nad linią odniesienia, zawsze poziomo.

Należy również unikać przecinania się linii pomocniczych wymiarowych z liniami wymiarowymi innych wymiarów i z liniami rysunku. Dlatego też w przypadkach kilku wymiarów równoległych należy wymiary dłuższe umieszczać dalej od rysunku niż wymiary krótsze, przy czym odstępy między równoległymi liniami wymiarowymi powinny być równe i nie mniejsze niż 7 mm, a odległość między zarysem przedmiotu lub osią i najbliższą linią wymiarową powinna co najmniej wynosić 10 mm.

Nie wolno używać pomocniczych linii wymiarowych i ich przedłużeń oraz linii rysunkowych jako linii wymiarowych ani też linii wymiarowych jako pomocniczych dla innych wymiarów.

Wymiarowanie jest przejrzyste, gdy wymiary są umieszczone na tych rzutach, na których wymiarowane elementy przedmiotu występują najwyraźniej. Z tego powodu należy raczej wymiarować:

  • przekroje, a nie widoki
  • w przypadkach przedmiotów o kształtach obrotowych - rzuty na płaszczyźnie równoległej do ich osi, a nie na płaszczyźnie do niej prostopadłej.

Przecinanie się linii wymiarowych średnic w ich środku jest jedynym dopuszczalnym wyjątkiem od ogólnego zakazu przecinania się linii wymiarowych.

Należy unikać wymiarowania niewidocznych zarysów i powierzchni przedmiotu, nawet kosztem dorysowania dodatkowego rzutu. Natomiast jeżeli przedmiot narysowany w jednym rzucie ma w kierunku do niego prostopadłym tylko jeden wymiar, to można nie rysować drugiego rzutu, lecz podać ten wymiar nad linią odniesienia, poprzedzając go znakiem mnożenia lub wprost na rzucie przedmiotu.