Drobne szczegóły budowy przedmiotów można przedstawiać w widokach i przekrojach cząstkowych.

Widoki cząstkowe (rysunek obok) wykonuje się w postaci odrębnych rzutów, których nie ogranicza się żadną linią od strony nie narysowanej części przedmiotu, chyba że rysuje się widok połowy określonego fragmentu przedmiotu. Położenie widoku cząstkowego może być niezgodne z metodą rzutowania E i nie zaopatruje się go w żadne oznaczenia.

Przekroje cząstkowe rysuje się jako przekroje miejscowe (wyrwania) na widokach przedmiotów i ogranicza się je linią falistą lub zygzakowatą.

Przy rysowaniu przekrojów cząstkowych należy pamiętać, że:

  • linia ograniczająca przekrój nie powinna nigdy pokrywać się z inną linią przedmiotu,
  • kilka drobnych, blisko siebie położonych przekrojów cząstkowych lepiej jest łączyć w jeden większy,
  • przekroje cząstkowe dochodzące do osi przedmiotu lub przechodzące przez cały przedmiot ogranicza się linią falistą zaczynającą się i kończącą na linii zarysu przedmiotu i osi symetrii,
  • przekrój cząstkowy powinien obejmować tylko taki obszar, jaki jest potrzebny do pokazania żądanego szczegółu budowy przedmiotu,
  • jeżeli przedmiot jest symetryczny względem płaszczyzny prostopadłej do płaszczyzny rzutu, to przekrój może obejmowć całą jego szerokość lub połowę.

Gdy trzeba przedstawić w powiększeniu jakiś szczegół budowy przedmiotu, to szczegół ten ujmuje się na rysunku w kółko, owal lub tp. (cienką linią) i oznacza się wielką literą. Tą samą literę powtarza się nad powiększonym szczegółem przedmiotu, podając przy tym podziałkę powiększenia.