Wymiarowanie do baz konstrukcyjnych stosuje się, gdy zależy na podaniu na rysunku tych wymiarów, które mają bezpośredni wpływ na działanie wymiarowanej części maszynowej w zespole, do którego należy, i na montaż. Są to wymiary mające wpływ na położenie części w zespole, na wymagane luzy i wciski.

Do zalet wymiarowania do baz konstrukcyjnych należą:

  • krótkie łańcuchy wymiarowe, co ułatwia analizę wymiarową całego zespołu i wyrobu oraz zwiększa dokładność wykonania części,
  • niezmienność w znacznym stopniu rysunku części, gdyż zmiany technologii nie mają wpływu na wymiarowanie.

Wadą wymiarowania od baz konstrukcyjnych jest właśnie oderwanie się od technologii, co zmusza często w przygotowaniu produkcji do przeliczania wymiarów, zacieśniania tolerancji itd.

Jeżeli przedmiot nie ma powierzchni ważniejszych od innych, to zwykle wymiaruje się go od dwóch końców, co często pokrywa się z wymiarowaniem od baz obróbkowych.

Na rysunkach części współpracujących za bazę wymiarową konstrukcyjną należy przyjmować powierzchnię styku tych części po zmontowaniu. Jest to tzw. wymiarowanie dod wspólnych baz wymiarowych.