Wymiarowanie w układzie równoległym polega na podawaniu wszystkich wymiarów równoległych do jednej bazy (powierzchni lub linii). W płaskim prostokątnym układzie współrzędnych są dwie, wzajemnie prostopadłe bazy. Tak samo dwie bazy występują w płąskim biegunowym ukłądzie współrzędnych. Natomiast w ukłądzie przestrzennym występują trzy wzajemnie prostopadłe bazy.

Przy wymiarowaniu w układzie równoległym dokładność każdego wymiaru uzyskana w wyniku obróbki zależy tylko od dokładności samej obróbki, a nie zależy w ogóle od dokładności innych wymiarów przedmiotu. Dlatego też ten sposób wymiarowania stosuje się, gdy zależy nam na uzyskaniu dokładnego położenia pewnej ilości powierzchni przedmiotu od wybranej uprzednio bazy.

Wymiarowanie równoległe ma tę zaletę, że dowolny wymiar przedmiotu nie podany na rysunku można obliczyć jako wypadkowy tylko dwóch podanych wymiarów. WYmiarowanie równoległe nie należy jednak stosować, gdy dokładne mają być właśnie wymiary wynikające jako wypadkowe przy takim wymiarowaniu, gdyż zmusza to do znacznego zmniejszenia tolerancji wymiarów, z których wynika wymiar wypadkowy.